La Muralla » Miño

La Muralla

25 Enero 2006

Miño

Publicado por muralla y archivado en: Morriñas.

Vuelvo a Cunqueiro mirando esta fotografía…

foto de Carmiña

Lo veía marchar, mirándome con sus graves ojos plateados, y me decía, pensaba yo, unos versos de Miguel González Garcés que declaran. “Tú bebes de mis horas, yo bebo de tus horas lentamente…”. Nos acariciaba el sol, un solecillo pálido que, habiendo llovido antes, acunaba en las desnudas ramas de los alisos y los abedules miles de estrellas plateadas, rojizas, azules, temblorosas y fugaces gotas de agua.
Voy a seguir, Miño, tu camino. Iré viendo como bebes las claras aguas lentas de la Terrachá y como te ciñen las primeras puentes, todavía tu cintura como la de un mozo. Te veré al pie del alto espolón donde Lugo romana alza el muro, donde rapaz te oí cantar en los caneiros, en los que tus dioses lares cobran los ojos sin luz de los ahogados. Más abajo ya vas por las tierras sanjuanistas de Portomarín y las dulces ribeiras chantadinas, donde la vid se escalona para que el sol la bese. Hay hermosos pasos con barcas y vados a los que baja la sombra nutricia del castañar. Más allá te encuentra el Sil…

Álvaro Cunqueiro “El pasajero en Galicia”

Y yo también recuerdo…

Asomarme al puente romano que atraviesas, ancho y maduro en mi Lugo natal.

Tus verdes y mágicas orillas sembradas de arboleda que refrescaban las tardes veraniegas.

Aquel viejo sabor de una tortilla rellena de chorizo.

Los juegos infantiles, primero, las confidencias adolescentes, después.

Los regresos, en plena noche ya, subiendo a la ciudad por caminos llenos de risas, luciérnagas y estrellas.

Vislumbrar tu existencia a través de tu niebla y saber que eras tú el que pintabas, con flores, remansos y acequias.

Saborearte a través de la anguila que parías en tus noches de lluvias y excesos…

Imaginar que seguía tu camino hacia el mar y saber que ahí estabas, tranquilo, bello, soberbio, como un padre que nos crea, nos amamanta y nos desteta…

Nunca, nunca, contemplé un rio más hermoso…

45 Comentarios »

  1. tu recuerdo do Miño lo hace más hermoso todavía.. la primera vez que lo recuerdo fue desde Santa Tecla en A Guarda uniéndose al Atlantico, sobre puentes que llevaban a Potugal..

    precioso Muralla.
    bikos

    Comentario por tron — 25 Enero 2006 @ 9:49 pm

  2. Que bonitoooooooooooo, leñe!

    Comentario por TST — 25 Enero 2006 @ 10:50 pm

  3. Hermosa morriña.
    Ojalá que tu río también te recuerde con cariño.
    Un abrazo.

    Comentario por toshiro — 25 Enero 2006 @ 10:51 pm

  4. Has despertado la morriña en mí, cuando hace años vi ese río por primera vez, y comenzaba mi ya eterna relación con esa preciosa tierra gallega.
    Una sonrisa, un recuerdo.
    Gracias

    Comentario por Dianora — 25 Enero 2006 @ 11:19 pm

  5. Don Alvaro Cunqueiro, entrañable. E ti, un sol.
    Unha aperta.
    :)

    Comentario por Marinha de Allegue — 26 Enero 2006 @ 1:56 am

  6. Y yo a través de la imagen y de tus palabras, recuerdo lo nunca vivido.

    Un beso.

    Comentario por sirenita-2 — 26 Enero 2006 @ 2:13 am

  7. Eu son, como penso que xa sabes, de moi preto, de Sárria, pero, para min, o Miño sempre foi un rio extraño. Extraño non no sentido de “raro”, senón no de “alleo”. Non sinto que me pertenza do xeito que sinto a Muralla como miña ou, xa postos a falar de rios, do xeito que sinto os dous que pasan polo meu pobo (o Sárria e o Celeiro, que non deixa de ser un regato medrado).

    O Miño sempre foi meu dun xeito distinto. É meu porque é o rio de Galiza; é meu porque é fermoso: é meu porque é grande e manso, pero tamén duro e salvaxe; é meu, en definitiva, porque representa moito do que é, foi e será Galiza.

    Nembargantes éme alleo porque é tan simbólico, neste senso tan pouco real (a pesares da ser físicamente tanxible), ténme tanto de fantasmal cando todavía está cuberto pola brétema… que ós meus ollos pertence a outro mundo. ¿Cómo era aquelo? “Hai outros mundos, pero están en este”. E o Miño é, para min, un dos exemplos.

    Comentario por Manoliño Captura — 26 Enero 2006 @ 3:14 am

  8. preciosa evocación

    Comentario por felipe — 26 Enero 2006 @ 4:41 am

  9. Morriña, por encima de todo. Y qué razón tiene Manoliño con esa descripción del simbolismo del Miño…
    Quérote, nai

    Comentario por mad — 26 Enero 2006 @ 11:00 am

  10. Si que es bellísimo, y a través de tus ojos aún más.

    Comentario por Tautina — 26 Enero 2006 @ 12:05 pm

  11. ¡¡Guapetona!!

    Comentario por Turulato — 26 Enero 2006 @ 12:19 pm

  12. Ya quisiera yo que me quisieran como tú quieres al Miño, pero a lo mejor así es: Mirada incluye mi link en la sección Río. Ánimo: a escribir.

    Comentario por Santiago Tena — 26 Enero 2006 @ 1:09 pm

  13. preciosa evocación de la magia que nos impregna el fluir del agua viva

    un besazo

    Comentario por almena — 26 Enero 2006 @ 1:22 pm

  14. …¡Qué suerte la del Miño! ¡Cuánta belleza en su recorrido hacia el Atlántico… SALUDOS, MURALLA:
    LeeTamargo.-

    Comentario por LeeTamargo — 26 Enero 2006 @ 2:37 pm

  15. Yo lo recuerdo desde Ourense. Preciosa tu evocación.

    Comentario por peke — 26 Enero 2006 @ 2:44 pm

  16. ¡Algun dia iré al camino de Santiago y lo veré con estos ojos!

    Saludos

    Comentario por Manuel — 26 Enero 2006 @ 4:10 pm

  17. Que bello recuerdo y que imagen tan relajante…Delicioso tropezar con cositas así…

    Comentario por Bohemia — 26 Enero 2006 @ 6:35 pm

  18. Es curioso, los que nacen junto al mar evocan otro tipo de recuerdos, pero las mismas sensaciones.

    Comentario por iluku — 26 Enero 2006 @ 9:32 pm

  19. Tes unha forma de tratar os temas moi agarimosa, no meu blog tamén, en canto ao Pai Miño, que dicir, desde a serenidade das súas fontes en Fonmiña, na Pastoriza, pasando polas anguías en Samos, onde estivo Alfonso II na súa nenez ou a visión do río desde un sitio entrañable como Santo Estevo de Ribas dó Miño, por citar algúns outros espazos máis da provincia de Lugo…
    Recordos que ti suscitas primeiro con Cunqueiro e despois co teu texto tenro e entrañable.
    Bicos

    Comentario por SZ — 26 Enero 2006 @ 9:34 pm

  20. ni tan hermoso, ni tan mejor cantado. Es bello recordar lo bello.

    Comentario por manuel h — 26 Enero 2006 @ 9:40 pm

  21. Se pecho os ollos e digo Ulla onde ti dis Miño, coa tua licencia, vou soñar que son eu quen di esas cousas tan fermosas..Bueno hai unha cousa que non e coma ti dis, eu non ollaba a ponte romana, eu ollaba unha ponte de madeira toda esnaquizada e chea de buratos, tantos tiña que a xente pasaba camiñando e o chegar a outra banda do río volvían a subir o coche de linea. Chamabanlle, e ainda lle chaman, a ponte de San Xusto.
    Unha aperta

    Comentario por pepe penas — 27 Enero 2006 @ 1:42 am

  22. ….que díficil encontrar un libro de Cunqueiro por donde yo vivo…. a ver si tengo suerte y me lo acaban de encontar…. preciosa reflexión…. :)

    Comentario por humilde — 27 Enero 2006 @ 1:48 am

  23. qué bonito paisaje para pasear la vista y dejarse llevar…

    Comentario por odyseo — 27 Enero 2006 @ 9:45 am

  24. ¿sabes que? pensé que hablabas de un amor… un amor humano.
    veo que no estaba tan equivocada.
    un amor de río.
    las aguas siempre abrazan… siempre.

    bella marmi.

    Comentario por Mon — 27 Enero 2006 @ 11:07 am

  25. genial! o sea que la morriña galega es cierto eh?

    muchas ganas tengo yo de ir para allá, y darme un paseíllo por la orilla.
    un beso

    Comentario por hombreorquesta — 27 Enero 2006 @ 11:50 am

  26. Te hago notar que entre los datos que te dejo y que ya te dejé figura el correo electrónico, pero aun así gracias por quererme delante de todo el mundo, que siempre es un motivo de orgullo, guapísima. ¿Ves como yo también te quiero un poco? Hablamos. Accedo a mi correo de lunes a viernes. No te extrañes si no te contesto durante el fin de semana. Otro besazo.

    Comentario por Santiago Tena — 27 Enero 2006 @ 12:06 pm

  27. Bella Galicia… la recuerdo y me lleno de morriña ;) tuve la suerte de visitarla hace 5 años ;)
    Gracias por tu post que me la recordó aún más si cabe..

    Un abrazo y buen finde

    Comentario por azzura — 27 Enero 2006 @ 1:11 pm

  28. Es precioso cómo la nostalgia nos invade el corazón y aquellos recuerdos pasan a ser nuestros tesoros. Recuerdos en imágenes, a menudo en paisajes, en un entorno, hoy en un rio… y una congoja se queda en mi interior, lo echo de menos.
    Un abrazo

    Comentario por Navarra — 27 Enero 2006 @ 2:59 pm

  29. Bella toma del Miño y que decir de las palabras con las que lo describes. Un canto a Galicia..Un saludo.

    Comentario por Carolina — 27 Enero 2006 @ 5:00 pm

  30. UF!. Carmiña como sabes poner melancolico/as a tus seguidores/as.
    Es muy bonito el relato.
    Un beso

    Comentario por llorona — 27 Enero 2006 @ 5:24 pm

  31. mi carmiña es la mejor

    Comentario por pruna — 27 Enero 2006 @ 7:43 pm

  32. Qué belleza, muralla… Me he quedado muda con la imagen y las palabras, como adherida al sentimiento que describes.Me has transportado hasta allí

    Un abrazo grande

    Comentario por kuan — 27 Enero 2006 @ 9:18 pm

  33. ¡Viva la morriña, que nos impulsa a escribir cosas tan bellas! :) Morriña de cada sitio que conocemos y con el que acabamos encariñándonos. ¿Será una característica que llevamos en la sangre los gallegos? ¿Tendrá algo que ver con la genética? Muy bonitas tus fotos y tus textos, Muralla. Volveré. Saudiños.

    Comentario por Tana — 27 Enero 2006 @ 11:22 pm

  34. El Miño, un río al que le tengo especial cariño.
    Un abrazo

    Comentario por Leodegundia — 28 Enero 2006 @ 12:25 am

  35. Aunque no haga falta la presencia física de vez en cuando no está mal. Un beso.

    Comentario por Santiago Tena — 28 Enero 2006 @ 2:52 am

  36. Faime lembrar ao rio Cabe cando eu era mozo. O Cabe ven sendo neto do Minho porque e fillo do Sil.
    Un saudo.

    Comentario por acedre — 28 Enero 2006 @ 6:28 am

  37. Es un foto muy hermosa. Ójala tenga pronto la oportunidad de volver a ver aquellas tierras; yo era muy pequeño cuando hice el único viaje, y apenas me acuerdo de algo.

    Comentario por caboblanco — 28 Enero 2006 @ 1:30 pm

  38. y repito, lo que me dijeron una vez en “O alto Minho”, en Portugar :
    es tan hermoso, tan plácido, tan sinuoso- como sonrisas-, porque desde que nace sueña con la desembocadura…es tan increible, tan bella…desde los dos lados.
    bicos.
    p.s : y a mitad de camino se le une El sil, jeje, por si alguien no lo sabe :P

    Comentario por siloam — 28 Enero 2006 @ 5:17 pm

  39. si como yo naces en Extremadura, muralla, cualquier río te emociona…
    te lo aseguro…
    el agua es la vida,
    por eso me duele ver un grifo demasiado tiempo abierto,
    o me angustia ver los riachuelos de mi tierra tan (tan secos)…

    seguramente frente al miño, más de una lágrima se me escaparía. Y más de una sonrisa…

    Un besote

    Comentario por Greta — 28 Enero 2006 @ 8:29 pm

  40. Me ha recordado un verso de Luis G. Urbina: la confidencia

    ¡Pobre galleguito, rubio y candoroso,
    que a América vino sin ir a la escuela!
    Tiene torpes andares de oso
    y apacible mirar de gacela.

    Su ademán es brusco, pero ¡qué sincero!
    Su palabra es ruda, pero ¡qué leal!
    Tiene el galleguito corpachón de acero
    y alma de cristal.

    ¡Madera de santo, carne de héroe… pero
    será “bodeguero”,
    ganará dinero,
    y hará capital.

    Una vez nos vimos, y simpatizamos:
    y en el “bar” humilde, muertos de calor,
    charlamos, charlamos,
    con los codos puestos sobre el mostrador.

    Y pasan los días, y siempre le digo,
    después de probar
    mi vaso de “Láger”:
    -Si usted viera, amigo,
    qué linda mi tierra; qué bueno mi hogar!

    Y él me dice: -Señor, qué delicia
    es sentarse a cuidar el rebaño
    a la sombra de un viejo castaño
    o a la vera de un río, en Galicia!

    Y así vamos, el hombre y el niño,
    viendo, viendo…: él, la sierra; yo, el valle;
    su aldea, él; yo, mi calle;
    yo, mi lago; él su Miño.

    Y así enmudecemos, casi aletargados,
    atisbando el recuerdo que vuela
    por frente a mis ojos, negros y cansados,
    por frente a sus grises ojos de gacela.

    Lo que yo te digo, lo que tú me dices,
    de mi hermosa tierra, de tu ancha campiña,
    abre y emponzoña nuestras cicatrizes…
    ¡pobre galleguito, somos infelices!
    ¡Yo tengo nostalgia; tú tienes morriña!”

    Somos el niño que fuimos, está en nosotros pero no volverá, está en nosotros, siempre en nuestro pensamiento.
    Un saludo

    Comentario por Chusbg — 28 Enero 2006 @ 9:37 pm

  41. Querida Carmiña, que bonitos recuerdos y como siempre muy parecidos a los mios.Tenemos la suerte de haber vivido en esos paisajes de niebla, rios, árboles y belleza verde.
    Tus últimos post han sido bellisimos sobre todo las fotografias son muy buenas.
    Un abrazo.

    Comentario por rosabesullo — 28 Enero 2006 @ 11:15 pm

  42. Hola Murallita ;)

    Sin lugar a duda un rio maravilloso. No tengo la fortuna de conocer ninguno así, sinceramente me has transportado a ese lugar con la imagen y tus letras :)

    Un beso y feliz día!

    ;o)

    Comentario por Corazón... — 29 Enero 2006 @ 7:52 am

  43. Recuerdo mis años de joven estudiante, Rio Miño, río del noroeste de la península Ibérica, de 310 km de longitud, cuyo curso atraviesa las provincias de Lugo, Ourense y Pontevedra…
    Al principio, el nacemento do río Miño:
    Terras do sur de Britonia, Meira é unha verde e repousada paraxe famosa por ser berce do río Miño e máis pola monumentalidade e historia do seu cenobio cisterciense.
    No lo conozco pero me gustaría hacerlo.
    Como siempre la imagen y el texto preciosos.
    Un besico de un maño.

    Comentario por unjubilado — 29 Enero 2006 @ 1:46 pm

  44. me gusta como sientes tu río, los recuerdos que te trae, y como nos los haces sentir contigo.

    beixiños

    Comentario por thirthe — 29 Enero 2006 @ 9:19 pm

  45. Tengo grabado en mi mente, la desembocadura del río Miño desde el Monte Santa Tecla, fue algo precioso verlo y quiero volver a hacerlo. Una maravilla de paisaje, inolvidable.

    Besos muchos

    Comentario por Trini — 30 Enero 2006 @ 9:07 pm

Fuente RSS para los comentarios de esta entrada. URI para trackBack

Deja un comentario