Se acabó lo que se daba
Lunes, 12 Septiembre, 2005Un martes y trece y se acabó lo que se daba. Adiós a las tardes ociosamente libres. Se terminó el navegar sin prisa, el perderse horas y horas por ahí viendo imágenes y más imágenes. Adiós al ir de blog en blog. Adiós a las batallitas y los delirios de grandeza. Comienza el curso, de nuevo. Y yo con Wallander en mitad de un caso y Chatwin perdido en la Patagonia, ¿cómo voy a concentrarme en esto?
Ay, menos mal que me quedan todavía dos semanas de jornada intensiva…
*
Imagen de John Manno







13 Septiembre, 2005 at 12:18 am
uff, que susto me has dado!
mushas gracias por los enlaces de las webs de imágenes, los libros, hace falta valor!
bona nit y bicos.
13 Septiembre, 2005 at 12:59 am
Los dos últimos libros aparentan ser de lo más entretenidos, ejem
Pero en cambio, los libros de Bruce Chatwin me parecen una delicia. Siempre se puede encontrar un rato suelto para viajar a través de sus palabras.

Lo único bueno es que pronto vuelve uno a acostumbrarse al ritmo prevacacional.
Un besote para la vuelta.
13 Septiembre, 2005 at 4:23 am
Seguro que encuentras algún momento para poder escaparte.
De todas formas, ¡no sabes como te entiendo! Aunque en mi caso es todo un ir y venir… y nunca llegar.
Un abrazo
13 Septiembre, 2005 at 8:48 am
Anda, sigue restregándonos por la cara lo de la jornada intensiva… Llegas a ser mala, eh? Ya hablaremos a partir de la última semana de septiembre
13 Septiembre, 2005 at 9:38 am
Con el recogimiento de estos días apetece leer más que nunca. Hay un cómic de un tal Pablo Auladell que me ha vuelto loco este finde “La torre blanca” se llama.
13 Septiembre, 2005 at 9:39 am
ahh, y besos desde Carmona.
13 Septiembre, 2005 at 10:52 am
Ah, me encanta saberte tan feliz ante la perspectiva del deber por cumplir. No hay que preocuparse por eso, todos sabemos que tanto ocio acaba por entumecer el sano espíritu. Y eso que lo mejor, el fin de la jornada continua, aún está por llegar. Entonces notarás cómo tu felicidad es aún más completa :p
Besotes, tesoro lindo.

13 Septiembre, 2005 at 10:55 am
Please, don’t shoot me !!!!!
13 Septiembre, 2005 at 11:00 am
No, només et donaré una patada al cul, Nemomemini
13 Septiembre, 2005 at 11:23 am
hay que trbajar y dejarse de tanto ocio improductivo. que es eso de un mes de vaciones? así como va ha tirar pá lante este país. por tanto , todos dispuestos a trabajar duro y sin rechistar…….MIENTRAS A MI ME QUEDA TODAVIA QUE COGER UN SEMANITA DE VACACIONES…..
ufff, era broma.
13 Septiembre, 2005 at 1:04 pm
No lo sabes tú bien.
Ánimo.
13 Septiembre, 2005 at 3:42 pm
De “El pensamiento político a través de sus textos” no sé qué decirte, porque para sacarle el jugo supongo que hay que afinar con los contextos históricos y demás, ¿no?. Pero del otro, “La democracia y sus críticos”, he leído de qué va y yo le veo buena pinta. (Vale, vale, no me pegues)
13 Septiembre, 2005 at 5:37 pm
1º: Hay enlaces tuyos en los que para acertar se necesita mira telescópica en el ratón.
y 2º: O sea que hay gente que todavía no tiene jornada continua todo el año? vaya.
13 Septiembre, 2005 at 6:49 pm
Jajaja es verdad manuel h, con el jodido mal pulso que tengo me ha costado lo mío poder llegar a los últimos enlaces… que ideillas salen de tu cabeza mad…
Niña, que a mí me pasa lo mismo. De lunes a viernes no estoy en casa, así que nada de vagar por los blogs ni disfrutar del “maravilloso mundo de la red” como antes… pero te soy sincera. Cada vez que encuentro un ciber me lío a esquivar niños y adolescentes adictos a los juegos en red, me coloco frente a un ordenador que no me transmite confianza (pero es lo que hay), aguantando gritos y miradas indiscretas, y hago lo que puedo… que se le va hacer. Vuelve la actividad. Que en el fondo me gusta…
Un besazo
13 Septiembre, 2005 at 8:27 pm
Ah, me encanta que nos entendamos tan bien, oye. Ya sé qué anatómico continente de mi físico planetario debo preservar. Por cierto, a los sugerentes títulos de Ana*, uno los de “Ciencia Política y cocina vegetariana” y, en la misma línea de investigación, “Macreoconomía y sopa de ajo”. Útiles donde los haya, de verdad.
:p
13 Septiembre, 2005 at 8:59 pm
los enlaces están muy bién (oye, cómo no se te ha ocurrido poner un enlazito más en los acentos???) y me parece estupendo que te dediques a la ciencia política. Como idea, podías hacernos un favor, a mi al menos, cada vez que leas nos comentas de qué va y así te sirve de repaso y nos ilustras, vale?
Ánimo, que todo lo que empieza, acaba.
beixosmil
13 Septiembre, 2005 at 9:01 pm
enlacito!!!!
14 Septiembre, 2005 at 12:59 am
creo que me siento igual que tú, pero mientras seguía lo que decías me he quedado con unos cuantos links. (lo que me tengo que leer (y estudiar) yo ahora es peor, aunque reconozco que esos de política también parecen mú gordos). bueno, me acuesto loca, simplemente releeré algún cómic viejo, de esos que ahí dibujos y sólo algo de texto.
:-*
14 Septiembre, 2005 at 9:39 am
ai, jo no tinc horari intensiu, però com si ho fos, perquè encara no han començat les classes i també se m’acaba aviat…
aprofita bé les dues setmanes que queden! un petonàs, guapa.
15 Septiembre, 2005 at 1:14 am
Hola Mad, pues sí que lo siento por ti, no hay nada como la jornada intensiva y a correr.
El eluco es un pájaro del amazonas que vive en los troncos de los árboles, pequeñito y discreto. Canta en las noches de luna llena y dicen que su canto es como un quejido. Los quichuas ecuatorianos le llaman pájaro eluku, iluku iluco o eluco. Cuentan de ellos bonitas leyendas. Me gustaría tener una imagen suya y pensé que igual tú me ponías sobre la pista.
15 Septiembre, 2005 at 1:16 pm
Mad, mad, Uiii quin mareig jo no sé com pots amb tot.. a veure si vosaltres teniu dos manetes i jo en tinc quatre com és que podeu fer tantes coses alhora? i jo que encara estic fent cal·ligrafia i mètodes de lectura comprensiva…aixxx besets ^_^
15 Septiembre, 2005 at 2:42 pm
Uy, qué susto! Pero niña, ¿no eras tú pacifista? Menudo cañón!

Hala, a trabajar, a estudiar y a ser útil!
Espero que ya estés muy bien, ni te tomaste la sopita, serás tú de verdad como la Mafaldita de Quino? Besitos, linda, tómalo con calma.
15 Septiembre, 2005 at 3:16 pm
Pues yo estoy como manuel h, no tenía ni idea que existía eso de la jornada intensiva, todavía
Estoy esperando mad, impaciente
Un fuerte besito.
15 Septiembre, 2005 at 5:30 pm
Tengo las manos arriba ¡¡¡ ( y los ojos semicerrados…;))
saludos
15 Septiembre, 2005 at 6:17 pm
Siloam, no se merecen
Ike, a Chatwin lo tenía pendiente, creo que ya lo habíamos comentado, y me lo regaló un gran amigo y en él estoy…
marcarlop, no lo dudes, pero ¿a dónde?
Kizz, ya sabes que la culpa es de la enrollada de mi jefa
Me han hablado de él, Tarko, tomo nota (menos mal que has vuelto a tiempo)
No recuerdo cuándo fue la última vez que cogí un mes entero de vacaciones. Creo que nunca, woodysobird. Pasé de los tres del instituto a las tres semanas en mi primer trabajo. Así que eso lo tengo pendiente. Y, por cierto, aún me queda una semanita…
15 Septiembre, 2005 at 6:32 pm
Gracias, MH
Tiene buena pinta merecidamente, Ana*, R. A. Dahl es todo un clásico. Y el otro -como bien dices- tampoco parece estar mal… La verdad es que -en general- la bibliografía está bastante bien. Si te interesa más información, ya sabes…
Una de cal y una de arena, ¿verdad, manuel h? Pero si tú eres un tipo listo y perspicaz y siempre terminas encontrádolos, ¿de qué te quejas?
Greta, haré lo que pueda. Y no te me alíes con el de arriba, que tiene peligro.
Nemomemini, sobre todo, no te olvides la medicación :p
Prefiero las clases particulares, si no te importa, Thirthe, que tengo varios viajes en mente y necesito un sobresueldo. La idea del enlace en el acento está genial, pero me temo que no es viable.
15 Septiembre, 2005 at 6:45 pm
Muy gordos no son, pero algo densos sí, jio. Eso, descansa niño y cuida mi host
Ho faré, Elisenda
Estuve buscando y sólo encontré eso mismo que me cuentas. Si algún día llego a alguna foto, te la envío.
No ho faig tot alhora, Ocapi, una cosa rere l’altra i prou. I no diguis mentides que tu pots fer un post i una canallada al mateix temps… XD
Hala, menudo chiste, yo a ser útil… y ¿esas gafitas, Oda?
No, Brisa, lo tuyo no es lo mismo que lo de manuel. Él no sabe lo que es no tenerla… Déjalo, ya le ajustaremos cuentas en otra ocasión.
Bájalas, mujer. Aquí no se mata a nadie.
Muchos besos, besets, petons e beixos
15 Septiembre, 2005 at 8:30 pm
Bueno.. bueno.. menos samba.. e máis traballar jajaj
ánimo raiña… milleiros de bicos (¿sabes quién se va a la Patagonia?…si.. si..)
16 Septiembre, 2005 at 11:51 pm
Me alegro de que tuvieras tiempo de hacerme una visita antes de que se te acabara la buena vida. Me cuenta la bumble que habrá quedada en Barna pronto. A ver si nos conocemos. Un abrazo.
El pelirrojo
18 Septiembre, 2005 at 4:07 pm
jajajaja, vaya así que manuel ha hecho trampas…? pues vale me apunto a ese ajuste sin dudarlo
petonetssss¡¡ molts¡
18 Septiembre, 2005 at 8:43 pm
Puf! qué pereza… Ya llevo dos semanas trabajando y aún me parece que cualquier mañana al despertar me daré cuenta de que estoy de vacaciones… Paciencia…:(
Muchos besitos, cielo